အခန္း (၅)
ဣတၳိ က႑
၈၂။ ဥဩငွက္တုိ႔၏ အလွကား အသံ၊
မိန္းမတုိ႔၏ အလွကား လင္ေယာက်္ားကို ျမတ္ႏုိးျခင္း၊
အ႐ုပ္ဆုိးသူတုိ႔၏ အလွကား အတတ္ပညာ၊
ရေသ့၊ ရဟန္းတုိ႔၏ အလွကား သည္းခံျခင္း ေပတည္း။
၈၃။ မိန္းမတုိ႔၏ ဥစၥာကား အဆင္းတည္း၊
ေယာက်္ားတုိ႔၏ ဥစၥာကား အတတ္ပညာတည္း၊
ရဟန္းတုိ႔၏ ဥစၥာကား သီလတည္း၊
မင္းတုိ႔၏ ဥစၥာကား ရဲမက္ဗိုလ္ပါတည္း။
၈၄။ ရေသ့၊ ရဟန္းတုိ႔သည္ ၾကံဳလွီမွသာ တင့္တယ္၏။
ေျခေလးေခ်ာင္းရွိေသာ သတၱဝါတုိ႔သည္ ဆူၿဖိဳးမွသာ တင့္တယ္၏။
ေယာက်္ားတို႔သည္ အတတ္ပညာရွိမွသာ တင့္တယ္၏။
မိန္းမတုိ႔သည္ လင္ေယာက်္ားရွိမွသာ တင့္တယ္၏။
၈၅။ တတ္လွစြာေသာ ေစာင္းသမားသည္ ေစာင္းႏွင့္ ငါးရက္ ကင္းကြာမူ ေစာင္းတီးကြက္ ပ်က္တတ္၏။
တတ္လွစြာေသာ ေလးသမားသည္ ေလးႏွင့္ ခုနစ္ရက္ ကင္းကြာမူ ေလးျမားခ်ိန္သား ပ်က္တတ္၏။
အိမ္သူမယားေကာင္းသည္ လင္ႏွင့္ တစ္လကင္းကြာမူ အမူအက်င့္ ေဖာက္ျပားတတ္၏။
တပည့္တုိ႔သည္ကား ဆရာႏွင့္ လခြဲမွ်ကင္းကြာမူ ပညာရည္ ပ်က္တတ္၏။
၈၆။ ကၽြဲသည္ ၫြန္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
ဟသၤာသည္ ေရကန္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
မိန္းမသည္ ေယာက်္ား၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
ရဟန္းသည္ တရား၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။
၈၇။ ထမင္းကို အစာေၾကမွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
မယားကို အရြယ္လြန္မွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
စစ္သည္ရဲမက္ကို စစ္ေအာင္ၿပီးမွသာ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
ေကာက္ႏွံစပါးကို က်ီသို႔ ေရာက္မွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။
၈၈။ ႏွစ္လင္သံုးလင္ေျပာင္းေသာ မိန္းမ၊
ႏွစ္ေက်ာင္း - သံုးေက်ာင္းေျပာင္းေသာ ရဟန္း၊
ႏွစ္ႀကိမ္ - သံုးႀကိမ္ ေက်ာ႔ကြင္းမွ လြတ္ဖူးေသာ ငွက္၊
ဤသူတုိ႔ကား မာယာမ်ားတတ္၏။
၈၉။ ဆုိးသြမ္းယုတ္မာသူကို ႐ိုက္ပုတ္ ဒဏ္ခတ္ျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏုိင္၏။
မေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းကို အဆက္အဆံ မျပဳလုပ္ဘဲ ေနျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏုိင္၏။
မေကာင္းေသာ မယားကို ေငြေၾကးဥစၥာ မအပ္ႏွင္းျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏုိင္၏။
အစားအစာ တပ္မက္လြန္က်ဴးသူကို အစားေလွ်ာ့၍ ေကၽြးျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏုိင္၏။
၉၀။ လေရာင္မွ ကင္းေသာ ညသည္ မတင့္တယ္။
လိႈင္းတံပိုးမွ ကင္းေသာ သမုဒၵရာသည္ မတင့္တယ္။
ဟသၤာမွ ကင္းေသာ ေရကန္သည္ မတင့္တယ္။
လင္မွ ကင္းေသာ သတုိ႔သမီးသည္ မတင့္တယ္။
၉၁။ လင္ေယာက်္ားသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာကို ရွာေဖြ တုိးပြားေစရာ၏။
မယားမူကား ရွာေဖြရရွိၿပီးေသာ စည္းစိမ္ဥစၥကို ေကာင္းစြာစုေဆာင္းသိုမွီး သံုးစြဲရာ၏။
အပ္သြားရာ အပ္ခ်ည္ပါရသကဲ့သို႔ တည္း။
၉၂။ ခပ္သိမ္းေသာ ျမစ္တုိ႔သည္ ေကာက္ေကြ႕ၿမဲ ျဖစ္၏။
ခပ္သိမ္းေသာ ေတာတုိ႔သည္ သစ္ခ်ည္းသာ ျဖစ္ကုန္၏။
မိန္းမတုိ႔သည္လည္း ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ မေကာင္းမႈကု ျပဳၿမဲတည္း။
၉၃။ ျငင္းခံုတတ္သည့္ အေလ့ရွိေသာ၊
ျငဴစူေစာင္းေျမာင္း ေျပာဆုိေလ့ရွိေသာ၊
ျမင္ျမင္သမွ်ကို လုိခ်င္တတ္မက္ေလ့ရွိေသာ၊
မ်ားစြာခ်က္ျပဳတ္၍ စားတတ္ေသာ၊
လင္ေယာက်္ားမစားမီ အဦးအဖ်ားစားတတ္ေသာ၊
သူတစ္ပါး၏ အိမ္တုိႈ သြားတတ္ေနတတ္သည့္ အေလ့ရွိေသာ မိန္းမမ်ိဳးကို သားတစ္ရာပင္
ရျငားေသာ္လည္း လင္ေယာက်္ားသည္ စြန္႔ပစ္ရာ၏။
၉၄။ အၾကင္မိန္းမသည္
စားမႈဝတ္မႈ တုိ႔၌ မိခင္ကဲ့သို႔ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ျပဳတတ္လွ်င္၊
မျမင္အပ္ရာ၊ ရွက္ဖြယ္ရာ အမႈ ကိစၥတုိ႔၌ ႏွမကဲ့သို႔ လြန္စြာ ရွက္တတ္လွ်င္၊
လင္ကို လုပ္ေကၽြးျပဳစုရာ၌ ကၽြန္မကဲ့သို႔ ႐ိုေသစြာျပဳတတ္လွ်င္၊
ေဘးေရာက္ေသာအခါ တုိင္ပင္ေဖာ္ တုိင္ပင္ဖက္ရလွ်င္၊
အိပ္ေသာအခါ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေစတတ္လွ်င္၊
႐ုပ္ဆင္းအဂၤါ တင့္တယ္စြာ ျပဳျပင္တတ္လွ်င္၊
အမ်က္ထြကေသာအခါ၌ သည္းခံတတ္လွ်င္၊
မိန္းမျမတ္ဟု ဆုိအပ္၏။
၉၅။ ေယာက်္ားဘဝကို ရလုိေသာမိန္းမသည္ မိမိ၏ လင္ေယာက်္ားကို ေကာင္းမြန္႐ိုေသစြာ လုပ္ေကၽြးျပဳစုရာ၏။
၉၆။ ေယာက်္ားအျဖစ္ကို ဘဝတုိင္းဘဝတုိင္းရလုိေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ ေဆးၿပီးေသာ ေျခကို ႐ႊံ႕ၫႊန္မွ ေရွာင္ၾကဥ္သကဲ့သို႔ သူတစ္ပါး သားမယားအေပၚ ျပစ္မွားလြန္က်ဴးျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။
၉၇။ အရြယ္လြန္ အိုမင္းမည္ ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားသည္ မိမိထက္အရြယ္ ငယ္လြန္းေသာ မိန္းမကို မယားအျဖစ္ ေဆာင္ယူျခင္းမျပဳအပ္။
မိမိအေပၚ အလုိမျပည့္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ တစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားႏွင့္ လြန္က်ဴးေပ်ာ္ေမြ႕မည္ကို အစဥ္အၿမဲ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾက ဝန္တုိ ေနရတတ္၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အရြယ္ငယ္ေသာ မိန္းမငယ္ကို ေပါင္းသင္းျခင္းသည္ အရြယ္လြန္ကဲ သက္က်ားအုိအဖုိ႔ ပ်က္စီးျခင္း၏ အေၾကာင္းတည္း။
အခန္း (၄)
မိတၱ က႑
၆၈။ အနာသည္ မိမိကိုယ္၌ ျဖစ္လ်က္ မိမိအက်ိဳးကုိ မရြက္ေဆာင္။
ေဆးပင္ ေဆးရြက္သည္ ေတာ၌ျဖစ္လ်က္ အက်ိဳးကို ျဖစ္ေစႏုိင္၏။
၆၉။ ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို ရြက္ေဆာင္မူ သူစိမ္းပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အေဆြအမ်ိဳးဟု မွတ္ယူရာ၏။
ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို မရြက္ေဆာင္လွ်င္ မိတ္ေဆြ ရင္းခ်ာပင္ ျဖစ္လင့္ကစား သူစိမ္းဟု မွတ္ယူရာ၏။
၇၀။ မ်က္ကြယ္၌ သူ႔ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္တတ္ၿပီး ေရွ႕တြင္မူ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ စကားဆုိတတ္သူကို အဆိပ္အုိးမွ ပ်ားရည္ကို ေရွာင္ၾကဥ္ သကဲ့သို႔ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။
၇၁။ ဥစၥာစီးပြား ပ်က္လွ်င္ မိတ္ေဆြ၊ သားမယား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ားသည္ပင္ စြန္႔ခြာတတ္၏။
ဥစၥာရွိသူကိုသာ မွီခို ေပါင္းသင္း လုိၾက၏။
ေလာက၌ စီးပြားဥစၥာသည္ ခင္ပြန္းႀကီး ျဖစ္၏။
၇၂။ အခုိင္းအေစ ေကာင္း မေကာင္းကို ေစခိုင္းၾကည့္ခါမွ သိႏုိင္၏။
ေဆြမ်ိဳး ေကာင္းမေကာင္းကို ေဘးဒုကၡက်ေရာက္ခါမွ သိႏုိင္၏။
မိတ္ေဆြေကာင္းမေကာင္းကို ပစၥည္း ဥစၥာနည္းပါးဆုတ္ယုတ္ခါမွ သိႏုိင္၏။
မယားေကာင္းမေကာင္းကို စည္းစိမ္ကုန္ခါမွ သိႏုိင္၏။
၇၃။ မိမိအက်ိဳးကို ရြက္ေဆာင္သူသည္ ေဆြမ်ိဳးမည္၏။
မိမိအား ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္သူသည္ အမိအဖမည္၏။
မိမိႏွင့္ ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္း မည္၏။
လင္ေယာက်္ား၏ စိတ္ႏွလုံးကို ၿငိမ္းေအးေစသူသည္ မယားမည္၏။
၇၄။ ရန္သူကို ျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကို ျဖစ္ေစ အလြန္အမင္း အကၽြမ္းမဝင္ရာ။
မိတ္ေဆြပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အမ်က္ထြက္သည္ရွိေသာ္ သင့္ အျပစ္မွန္သမွ်ကို ထုတ္ေဖာ္ျပတတ္၏။
၇၅။ မီးကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ေႂကြးၿမီကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ေရာဂါကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ထုိသည္တုိ႔ကားအဖန္တလဲလဲ တုိးပြားတတ္သည္ျဖစ္ရာ အႂကြင္းမရွိေအာင္ ျပဳရာ၏။
၇၆။ မ်က္ႏွာမူကား ပဒုမၼာၾကာ၊
ႏႈတ္ထြက္စကားက စႏၵကူးန႔ံသာ၊
စိတ္ႏွလုံးသားကား အဆိပ္ပမာ၊
ထုိသို႔သေဘာရွိသူကို မေပါင္းအပ္ရာ။
၇၇။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ၊
မနာလုိဝန္တုိေသာ၊
မခ်ီးေျမႇာက္မေထာက္ပံ့တတ္ေသာ၊
ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ အရွင္သခင္မ်ိဳးကို လုပ္ေကၽြးမွီခိုျခင္း မျပဳရာ။
၇၈။ ဦးခ်ိဳရွိေသာ သတၱဝါကို အေတာင္ ငါးဆယ္အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
ျမင္းကို အေတာင္တစ္ရာ အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
အစြယ္ရွိေသာ ဆင္ကို အေတာင္တစ္ေထာင္အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
လူဆုိးလူမုိက္ကိုကား ေနရာအရပ္ကို စြန္႔ခြာလ်က္ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။
၇၉။ မေကာင္းေသာအရပ္၊
မေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြ၊
မေကာင္းေသာ အမ်ိဳးအႏြယ္၊
မေကာင္းေသာ ေဆြမ်ိဳးခင္ပြန္း၊
မေကာင္းေသာ မယား၊
မေကာင္းေသာ ေက်းကၽြန္၊
ဤသူတုိ႔ကို ေဝးစြာစြန္႔ပစ္ရာ၏။
၈၀။ အၾကင္အေပါင္းအေဖာ္သည္ -
ေရာဂါေဝဒနာ က်ေရာက္စြဲကပ္ေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး ေဘးဒုကၡေရာက္ေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ဥစၥာစည္းစိမ္ ဆံုး႐ံႈး ပ်က္စီးေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ရန္သူဖမ္းဆီးျခင္းခံရေသာအခါ၌ လည္းေကာင္း၊
တရား႐ံုး၌ အမႈကို ရင္ဆုိင္ရေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊
နာေရးကိစၥ ဈ ာပနႏွင့္ ၾကံဳရေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
မိမိႏွင့္အတူ ရပ္တည္ေပ၏၊ ထုိသူသည္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္း မည္၏။
၈၁။ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ စကားဆုိတတ္သူသည္ မိတ္ေဆြ ေပါမ်ား၏။
ၾကမ္းတမ္း႐ိုင္းပ်စြာ စကားဆုိတတ္သူသည္ မိတ္ေဆြ နည္းပါ၏။
ေအးျမေသာ လမင္းသည္ ၾကယ္တာရာ အျခံအရံ မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း ပူျပင္းေသာ ေနမင္းသည္ အျခံအ႔ရံ မရွိသည္ကို ပမာျပဳရာ၏။
RSS Feed (xml)
